Hallo lieve allemaal,

Wat gaat de tijd toch snel, over drie weken zit ik alweer in Nederland en heb ik mijn avontuur in Suriname afgesloten. Daar denk ik nu nog even niet aan. Ik ga eerst de laatste behandelingen uitvoeren en daarna nog een weekje naar Curacao met Marieke, Esther en Agnes en Marijke. We gaan Suriname in Curacao afsluiten, dit vonden wij wel een heel strak plan. Het is vanaf hier heel goedkoop om in Curacao te komen, dus wij dachten waarom niet?

Ik heb alweer een aantal tripjes achter de rug, ik ga naar stage en ik ben hier jarig geweest.

Ik heb in het pinkster weekend één van de populairste tripjes gedaan hier in Suriname, namelijk de Raleigh Vallen. Dit is een tripje waarbij we eerst 4 uur in de bus hebben moeten zitten en vervolgens 2 uur in een bootje, dat was een lange zit, maar het was het dubbel en dwars waard. Aangekomen bij de Raleigh Vallen hebben we onze hangmatten opgehangen en kregen we heerlijk Surinaams eten. Daarna zijn we naar de Moedervallen geweest, dit is een van de grootste stroomversnellingen, daarom heet het Moederval. Ik ben het wel eens met de naam, Moederval klinkt toch echt beter dan Vaderval :)Wanneer toeristen naar de Raleigh Vallen gaan, is het hoogtepunt het beklimmen van de Voltzberg. Dit is een berg die te zien is in de grote broccoli, of te wel het binnenland van Suriname. Het is een heel grote berg die ik beklommen heb, jemig wat een klim. Voordat we weggingen hebben weons zelf helemaal ingepakt want het regende heel erg. Iedereen heeft zich in een regenponcho gehezen en toen kon het beginnen. We werden met een boot en een gids naar the middle of no where gebracht. In deze jungle hebben we ongeveer 7 kilometer gelopen en toen stonden we voor de Voltzberg, nu moesten we nog omhoog. Ik dacht echt, dat gaat nooit lukken, zooo steil. Ik vond de klim heel zwaar en ook best eng. Het gaat hier iets anders dan in Nederland (ook al staat in NL geen grote berg, haha). Veiligheidsmaatregelen, zoals iets waaraan je je vast kunt pakken is er niet. De eerste en enige regel:verstand op nul zetten en dom naar boven klimmen. We konden niet van de berg afvallen want overal stond wel begroeiing waar je dan in zou vallen, maar toch ik vond de klim naar boven niet heel prettig. Ik heb me zowel schuivend op m'n kont als lopend boven gekregen, ik was echt kapot. Maar wat was het gaaf. Zo'n ontzettend geweldig uitzicht. We konden zover kijken over het land Suriname. Ik kan wel honderd keer zeggen hoe mooi het was, maar als je er niet gestaan hebt zul je niet begrijpen hoe mooi het echt was, dus daarom nodig ik jullie uit om ook de Voltzberg te komen beklimmen haha. We hebben een poosje op de top gestaan en genoten van het uitzicht. En toen kwam het....we hebben natuurlijk 7 kilometer afgelegd om bij de berg te komen, maar om weer bij de slaapplaats te komen moesten we de berg weer af en dezelfde zeven kilometers nog eens lopen. Toen had ik de lol er een beetje af, benen en voeten waren moe en ik struikelde om de haverklap omdat ik mijn voeten niet meer goed optilde. Gelukkig zijn we helemaal heel thuisgekomen en ben ik een mega toffe ervaring rijker!!

Ook ben ik een weekend naar Brownsberg geweest met een aantal Surinaamse mannen die huisgenoten hadden leren kennen bij de organiseren van de sportdag. Zij regelen ook tours voor studenten. Wat een lol hebben we gehad, het was een van de gezelligste tripjes die ik gedaan heb. Karaoka, salsa dansen, zingen, drinken en heel veel gezelligheid. Brownsberg is wederom een berg die ik moest beklimmen om twee hele mooie watervallen te zien, namelijk de Leoval en de Ireneval. Gelukkig was dit niet zo'n lange klim en hebben we een poos kunnen genieten van het hele koude water dat naar beneden viel. Dit weekend ben ik ook weer naar Berg en Dal geweest, waar ik met Nicolet ook al was geweest. Deze keer heb ik niet alleen de kabelbaan gedaan, maar ook echt gekajakt zonder dat het onweerde en hebben we gehiked (historische tocht) waarbij we wederom :S een berg moesten beklimmen. Het was opzich wel mooi, maar om de een of andere reden ligt mijn interesse niet zo bij dingen van historie. Maar ondanks dat weet ik nu heel ongeveer een klein beetje wat de achterliggende gedachte van Berg en Dal is, die ik overigens niet aanjullie kan vertellen. Ik verwijs jullie door naar Google of zo iets. haha....Het was wel weer een super gezellig en mooie dag.

Ja, ja nu komt het. Ik heb een certificaat voor Salsa dansen, wie had dat nu gedacht. Ik heb de afgelopen acht weken een basiscursus gedaan voor salsa en merengue. Ik vond het wel leuk, maar had na de eerste les al door dat het niet helemaal mijn ding was. De dansleraar zei constant dat we moesten leren om de muziek, het ritme en de maat en vooral het gevoel bij het dansen moesten voelen. Nou ik weet niet hoe hij het deed, maar wat die vier dingen betreft heb ik niks geleerd. Ik moest overal tegelijk aan denken, de maat en het ritme(dit wasoverigens de meest lastige opgave) en daarnaast nog pasjes doen, naar je danspartner kijken en pfff..... ik was blij dat het over was. haha... Het is nu officieel, dansen is niks voor mij, ik kan het niet, ik hoor het niet en ik wil het niet, hoe gezellig de lessen ook waren. We zijn beoordeeld door jury mensen en ik heb het gehaald, dus ik schijn toch enig ritme en enige maat te hebben. Mensen, wat heb ik mezelf overtroffen.

Ik stop weer met mijn verhaal. Ik denk niet dat ik er nog foto's op zet. Het is zo'n gedoe en het duurt zolang voor het er op staat. Ik hoop dat mijn verhalen interessant genoeg zijn en dat jullie in Nederland wel mijn fotoboek willen bewonderen. Volgende week donderdag vlieg ik. Voor die tijd komt er nog wel even een verhaaltje....

Tot dan maar weer. In mijn volgende verhaal zal ik iets meer vertellen over hoe de stage is verlopen..

Liefs Dana