Hallo allemaal,

Hier weer eens een berichtje uit Suriname van mij. Ik ben dan eindelijk begonnen met het echte werk!! Ik ben een paar weken terug op de scholen geweest om te kijken welke kinderen in aanmerking komen voor logopedie. Ik heb voor mezelf een lijstje gemaakt en op basis daarvan kinderen gescreend. Inmiddels heb ik het helemaal rond. Ik behandel kinderen op twee basisscholen in de wijk Abrabroki. Dit is ook de wijk waar ik woon. De eerste dag dat ik op school washeb ik mijn ogen uitgekeken, wat een verschil met een Nederlandse basisschool. Nicolet liep ook stage op een basisschool, maar dat zag er nog weer anders (beter)uit dan de scholen waar ik zit. De lokalen zijn niet echt leuk aangekleed met leuke dingen en je kunt zien waar stagiaires zijn geweest want in die lokalen hangen allerlei leuke dingen, zoals een complimentenblad, een beloningssysteem en mooie kleurplaten. Ik moest hier erg aan wennen en dacht in het begin, ik moet hiervan foto's maken zodat ik het thuis kan laten zien, maar nu ben ik er eigenlijk zelf gewend aan. Ook heb ik niet echt een eigen ruimte waar ik kan zitten met de kinderen. Ik moet iedere ochtend even afwachten waar ik kan zitten.Soms wel onhandig maar zoals ik al zei, ook dat went. Waar ik het meeste aan moet wennen is dat ik hier zo weinig materiaal heb. In Nederland zijn de logopedie praktijken mooi gevuld met allerlei mooi (duur) materiaal. Hier kunnen ze het zich helaas niet permiteren om dit alles aan te schaffen.Daaromleer ikhier wel creatief te zijn en dat is natuurlijk altijd goed. Zolang de kinderen het maar leuk vinden ben ik blij en dat vinden ze! Ook leer ik hier flexibel te zijn. Het komt regelmatig voor dat kinderen niet op school aanwezig zijn of dat ik ineens van plek moet veranderen omdat er in de ruimte waar ik zit een gym les wordt gegeven of muziekles. Ook moest ik in het begin wennen aan de Nederlandse taal hier, je zult denken Nederlands, dat is dan gewoon Nederlands. Maar dat is dus niet zo, je hebt hier Nederlands en Nederlands. Het Nederlands wat ze hier spreken is snel en met een surinaams accent. Ik heb al heel vaak gehad dat ik dus in het NEDERLANDS met een Surinamer aan praten was en er geen bal van begreep, ik moest continue vragen: ' wat zeg je'. Ook aan de kinderen kan ik merken dat ze me niet altijd verstaan omdat ik een ander accent heb dan de juffen. Daarbij is het Nederlands voor sommige kinderen zeer lastig. In de meeste gevallen spreken de kinderen thuis geen Nederlands maar Sranan Tongo of Sarramacaans (de meest gesproken talen hier), onderling spreken de kinderen meestal ook in die taal. Op school krijgen de kinderen les in het Nederlands, ik merk aan sommige kinderen dat ze heel moeilijk de taal op kunnen pikken omdat ze zo weinig aanbod van het Nederlands krijgen. Al met al een heleboel een indrukken. Ik heb mijn screeningen gedaan en mijn behandelplannen zijn allemaal geschreven, dus de doelen zijn gesteld. Ik ga aan de slag met de kinderen en ben erg benieuwd hoe het zal gaan de komende weken. Ik vind het tot nu toe leuk!!!

Natuurlijk laat ik de tripjes niet links liggen, hier ga ik gewoon mee door, haha. Ik heb een dolfijnentrip gedaan, wat mooi was het. Er waren ontzettend veel dolfijnen en we hebben mooie foto's gemaakt, ik ga proberen ze er op te zetten.

Nicolet is eind april weer vertrokken naar Nederland en dit vond ik echt jammer. Het was zo fijn iemand hier te hebben die je goed kent en ff je hart kunt luchten :). Maar we hebben hier een hele mooie en onvergetelijke tijd gehad. Ik red me natuurlijk ook wel zonder haar :)!

Ik heb hier natuurlijk ook nog Koninginnedag gevierd, maar dit keer iets anders dan normaal in Nederland. We kwamen er achter dat hier een Surinaamse Dance valley was, haha zo heette het niet, het heette 4STRINGS, maar het was super gaaf, de DJ heet trouwens Jan de Vos. Hollandser kan niet!Helemaal in mijn element, even lekker de hele nacht gedanst en ook nog in de plensende regen. Het was echt super gaaf.

Ik maak het verhaal niet te lang, maar wilde jullie even op de hoogte brengen van mijn werkzaamheden tot nu toe.

Ik wilde er foto's op zetten, er staan er twee op haha....De rest volgt nog! Duurt hier allemaal zooooo lang. Erg irritant.

Tot een volgend verhaal!

Liefs Dana