OFA (hallo) lieve allemaal,

Fawaka? (hoe is het?)J.

Hier ben ik weer met een verhaal, wat gaat over tripjes en mijn leventje in Suriname (Tja....ik kan er echt niets aan doen). Zoals jullie wisten heb ik vakantie gehad dus daarom tijd voor tripjes. Het eerste weekend van de vakantie ben ik naar Galibi geweest, hier over had ik verteld in mijn vorige verhaal, dus zal jullie niet vervelen met herhaling J. Kort om: Galibi was erg tof. Het weekend erna dachten we dat we naar Brownsberg gingen, dit is een berg in het binnenland van Suriname die je kunt beklimmen, waarbij je tijdens je wandeling hele mooie watervallen tegenkomt.

Dit tripje ging echter allemaal op z'n Surinaams, maar toch leuk om eens mee te maken. We gingen vrijdags vertrekken, daarom kwam de man (kennis van mijn logomaatje) donderdag avond langs om ons te vertellen wat precies de bedoeling was. Deze man vertelde dat we naar Brownsberg gingen en nog andere dingen mits hier tijd voor was. De man die alles regelde noem ik voor het gemak even Jan (lekker Hollands, zo heet ie trouwens niet echt). We zouden vrijdagochtend om 08.00 uur opgehaald worden. Ik heb nog expres aan Jan gevraagd of we wel echt om 08.00 uur klaar moeten staan omdat hier alles op z'n Surinaams gaat en alles op z'n Surinaams betekent niet meer dan structureel te laat komen. Nee, Jan wilde graag dat we om 08.00 klaar stonden. En zo waar, om 07.55 uur stond Jan er, maar wat bleek; Jan was niet de man die ons ophaalde in de auto, want dat paste niet allemaal in z'n auto, we moesten wachten op een vriend van het neefje van Jan. Ja en daar heb je het al, die stond er dus niet om 07.55 uur. Wij hebben rustig gewacht en zeiden elk kwartier dat we nog een kwartier langer in bed hadden kunnen liggen. Ik merkte aan mezelf dat ik lichtelijk geïrriteerd raakte. Ik ben zelf ook altijd een treuzelkont en niet altijd op tijd. We zijn rond 09.00 uur weggegaan, dit was niet eens erg, maar daar bleef het niet bij. Toen we in de auto zaten bij het neefje van Jan en diens vriend kwamen we er achter dat ze eigenlijk nog niet helemaal klaar waren. Wij hadden natuurlijk niets anders verwacht en namen het maar voor lief. Ik weet niet precies hoe vaak we nog gestopt zijn, maar we zijn in elk geval tot vijf stops gekomen, bijvoorbeeld een stop waarbij de auto van de vader van Jan kapot was, die nog even gemaakt moest worden. Wij dachten: ‘ach we hebben alle tijd want we zijn in Suriname en hebben nog eens vakantie ook'. Op een gegeven moment hebben we maar uitgelegd dat we echte Nederlanders zijn en heel graag willen weten hoe laat we nu echt weg zouden gaan, want om 10.30 uur stonden we nog steeds in Paramaribo en dan te bedenken dat ik met mijn goeie gedrag gewoon om 07.55 uur klaar stond, haha J. Uiteindelijk zijn we om 11.00 afgereisd naar Balingsoela. Dit is een plaatsje in het district Brokopondo. Dit plaatsje is in the middle of no where of te wel: de boesj boesj (haha weet niet hoe je het schrijft, vond dit wel een leuke). Het weggetje naar Balingsoela was precies zo breed was als de auto. We reden gewoon echt door de begroeiing, heel leuk. Op eens zagen we allemaal hutjes staan en kwam de Suriname rivier in het zicht. We stopten bij ons privé strandje en ons eigen hutje waar we de hangmatten op konden hangen. Een geweldig mooi plekje. Ik heb uiteraard foto's, maar op de foto lijkt het lang zo mooi niet zoals het werkelijk was. Douchen, tanden poetsen, afwassen in de rivier, echt leuk. Die vrijdag hebben we lekker gerelaxed zoals ik de eerste drie weken gedaan heb J. We hebben onze hangmatten opgehangen en onze klamboes er omheen gewikkeld en zijn heerlijk gaan zwemmen.

Op dit plekje was overigens wel een wc waarvoor je een stukje moest lopen. In de rimboe is het altijd donker en in deze rimboe dus ook. Ik hoef 's nachts bijna nooit naar de wc maar op onbekende plekken wel. Ik kon er dus wel van uit gaan dat ik hier 's nachts naar de wc moest. Ik zag het niet zitten om alleen dat weggetje af te lopen. Daarom hadden de eigenaren een zeil gespannen en een schep neergezet zodat we 's nachts maar een aantal meters hoefden te lopen om te kunnen plassen. Rami, een reisgenootje en ik hadden afgesproken met elkaar mee te lopen naar ons zeiltje, (want wij waren de enige die er gebruik van maakten) ook al was het misschien nog geen 10 meter. Op het strand lopen 's nachts allemaal gekke beesten, dus alleen NO WAY. En ja, ik ben beide nachten er uit gegaan om achter mijn zeiltje een gat te graven, te mikken in het gaatje en vervolgens het gaatje weer dicht te maken. Heerlijk, dat jungle idee.

Ik heb dus mijn eerste nachten doorgebracht in een hangmat. Zo'n hangmat ligt echt lekker, ik kan er wel de hele dag in hangen. Ik beweeg en draai en ben heel onrustig in mijn slaap (zielige Dennis J), dus ik dacht dat komt nooit goed in zo'n hangmat. De hangmatten waren een beetje dicht bij elkaar opgehangen waardoor ik heel dicht bij mijn reisgenootje Nienke lag en vooral bij Rami. Zij heeft kennis gemaakt met Dana by night. Hmm...dat klinkt gek maar zo was het welJ. Ze zei de volgende morgen dat ik haar in elkaar geslagen had ha ha. Ze heeft dus de nodige ellebogen en schoppen gehad en had dus niet zo geweldig geslapen. Ik wel!!!!!! We hadden voor de nacht er na maar een andere strategie bedacht; we gingen tegenover elkaar liggen en gingen een positie zoeken waarbij we elkaar vooral niet in de weg lagen. De tweede nacht hebben we allebei heerlijk geslapen.

Zaterdag werden we vol goede moed wakker en hebben een heerlijk ontbijtje gehad van het neefje van Jan. We hebben ons ‘gedoucht' in de rivier en hebben nog even lekker rustig aan gedaan. Zoals ik al zei ging dit tripje op z'n Surinaams. Ik zal even uitleggen waarom. Op een gegeven moment kwam natuurlijk de vraag wanneer we weg gingen. Hier kregen we een Surinaams antwoord op. De weg was slecht (wat ook echt zo was) en hij had geen goede auto's bij zich. Hij had deze auto's moeten regelen, maar had dit om de één of andere reden niet gedaan, wat hij overigens wel beloofd had te doen. Nou ja, we konden die dag dus niet weg, het was namelijk al 13.15 en de dag was al bijna om zei hij. Beetje onzin vonden wij, maar ok, we hadden ook nog de zondag. Wat was nou het hele probleem, Champions League Barcelona - Real Madrid kwam er op, hij wilde voetbal kijken hahaJ zoals ik al zei: SURINAAMS en dat in de rimboe. Aan het begin van deze rimboe is het niet zo rimboe, hier staat gewoon een winkeltje en schijnbaar een tv. Zondag is het ook niets meer geworden en zijn uiteindelijk niet meer naar Brownsberg geweest. Gelukkig hadden we er nog niet voor betaald. Wel hebben we een heel weekend op een schitterend mooi plekje doorgebracht.

We zijn niet naar Brownsberg geweest maar hebben in dit weekend wel andere dingen gedaan om toch nog iets te zien. Onder andere een ongelooflijk grote boom met een heel grote boomstam. Deze boom was hol van binnen en we konden dus letterlijk in de boom staan. Was erg mooi om te zien. Daarnaast hing er een liaan aan de boom en kon het daarom niet laten om er even flink aan te zwaaien J. Geen Brownsberg maar wel lol gehad. Over 3 weken ga ik als nog naar Brownsberg maar dan gewoon met een georganiseerd tripje van een touroperator J. Iets duurder, maar ik weet in elk geval zeker dat ik het ga zien.

Maandag was er ook iets leuks in het vooruitzicht, Nicolet is volgende week jarig en het leek ons (haar huisgenootjes en ik) leuk om een tripje te maken naar Berg en Dal. Dit is een adventure centre waarbij je van een kabelbaan kunt gaan (en dan niet zomaar een kabelbaan), mountainbiken, kajakken, hiken en zwemmen. Nico wilde hier nog steeds graag heen, aangezien ze over een week al weg gaat. Het was een verassing voor haar en het was dus de bedoeling dat we onze mond zouden houden. Raad eens wie de verassing verklapt heeft, YES dat was ik.....We hadden haar wel verteld dat ze ergens heen ging en klaar moest staan om 08.00 uur. Ik bleef bij hen slapen en toen we in bed lagen waren we druk aan het kletsen over hoe we bij het idee waren gekomen iets te gaan doen voor haar verjaardag. Voor dat ik het wist floepte ik eruit dat wij wisten dat ze nog graag naar Berg en Dal wilde, oepsie de poepsie. Ze wist dus dat we daar heen gingen. Nou ja, ze was er anders de volgende ochtend achter gekomen. We werden dus om 08.00 opgehaald en vertrokken toen naar Berg en Dal. Daar aangekomen hebben we ons aangemeld om van de kabelbaan te gaan en ook gereserveerd voor het kajakken, dit leek ons wel wat.

De kabelbaan waar we vanaf gingen is een lange baan onderbroken door platforms. Je hangt dus niet constant aan de kabelbaan. Er gingen vier gidsen mee, waarvan één op Michael Jackson leek J Hij is dus niet helemaal dood, alleen was deze Michael nog wel getint. Maar goed, vier gidsen gingen er mee die je constant uitlegden wat je moet doen. De eerste banen gingen dwars door de hoge bomen heen, echt geweldig!! Er is een baan die het langst is en dat is de baan die over de Suriname Rivier loopt. Dan hang je dus echt boven de rivier, zoooo tof. Ik heb hier wel een aantal foto's van gemaakt maar Nico heeft ook nog filmpjes gemaakt. Ik kan niet goed vertellen wat er door me heen ging en waar ik mee bezig was toen ik er over heen vloog, maar het was rond uit geweldig, dus survival guys uit Coevorden die altijd op survival gaan, ik zou zeggen vlieg ff naar Suriname voor deze kabelbaan en al die andere leuke activiteiten, dat past echt wel binnen jullie themaJ. Gaat dat vliegen niet lukken? Dan moeten jullie het maar met mijn foto's en filmpjes doen.

We hebben een poging gedaan om te gaan kajakken, maar toen we begonnen regende het al heel erg. Toen we op het water zaten begon het te onweren. Ik ben helemaal niet bang voor onweer, maar midden op het water vond ik het toch niet zo'n prettig idee om in een bootje te zitten. Gelukkig was iedereen het met me eens en zijn we terug gegaan.

Het laatste tripje wat ik gedaan heb was met Nicolet en haar huisgenootjes. Ze hadden gereserveerd voor Menimi. Menimi betekent ‘herinner mij'. Precies de goede naam want herinneren zal ik het. Het was net een paradijsje op een onbewoond eiland. We werden woensdag ochtend opgehaald in een busje. Toen het busje aan kwam rijden en stopte, stapten er ongeveer vier mannen uit en wij dachten: ‘moeten we hier nog met z'n vijven bij in?'. Ik kan dan in het begin even denken, hmm vier mannen? Doen ze dit vaker, gaan er vaker stagiaires met hun mee? Nico zette me even met beide benen op de grond. Ik moest niet zo zeiken J want heel veel stagiaires deden dit tripje, ha ha. En inderdaad die man was heel aardig en het was een goed busritje. Anyway, we pasten allemaal in het busje. Het busje was een bus die in NL never nooit door de APK was gekomen. De schuifdeur hing er aan en als ie open ging kon je hem zo uit de rail halen, ha ha. Was steeds grappig om te zien. In Paramaribo en omstreken zijn er nog wel asfalt wegen, maar zodra je iets verder het binnenland in gaat dan gaat het asfalt over op bauxietwegen. Dit is een roodachtige, zanderig weg waar heel veel gaten en hobbels in zitten. Het binnenland is zo mooi, dat iedereen dit er voor over heeft. Daar aangekomen dachten we WOW, wat mooi. Er werd voor ons gekookt en we kregen de tussendoortjes met drinken werd persoonlijk naar ons toe gebracht. Menimi ligt bij de sula (stroomversnelling) Djemongo. Dit is zeg maar een inham van de Suriname rivier. Allerlei rotsen liggen hier waar we over heen konden lopen en in de stroom versnelling konden gaan liggen. We hebben hier mooie foto's van gemaakt. Ons huisje was ook mooi. Hij ziet er op de foto heel schattig uit. Er waren veel palmbomen op het eiland en daarom konden we onze hangmat ophangen, heerlijk. We hebben lekker gerelaxt en muziekjes geluisterd, boek gelezen en lekker bruin geworden J.

Kort om weer leuke tripjes in the pocket, op naar de volgende!!!

Het is een beetje een lang verhaal geworden, maar dat krijg je met al die tripjes. Ik kan er nog veel meer over vertellen, maar dat bespaar ik jullie maar, haha.

De volgende keer zal ik toch echt eens beginnen met de stage verhalen, dan ben ik namelijk begonnen en kan ik mijn eerste indrukken aan jullie vertellen.

Mijn adres is trouwens:

Kinderhuis Saron

t.a.v. Dana Aalderink

Slangenhoutstraat 97-99

Paramaribo (ze hebben hier geen postcode)

Mijn telefoonnummer is 00597 7544452

A YOOOO

Liefs, Dana